U moderno doba, svakodnevni život dece i odraslih značajno se promenio, kako u pozitivnom, tako i u negativnom smislu. U 21. veku, sedeći način života više nije karakterističan samo za starije ljude i penzionere, već postaje uobičajen i među mladima i decom. Dugotrajno sedenje za računarima, bilo zbog posla, učenja ili zabave, dovodi do problema sa držanjem tela. To može izazvati posturalne poremećaje, što dalje utiče na pravilan razvoj mišićno-skeletnog sistema. Različita istraživanja pokazala su visok procenat problema sa držanjem tela kod dece, pa više od 60% njih, školskog uzrasta, ima kifotično (pogrbljeno), skoliotično (iskrivljeno) ili lordotično (preterano zakrivljeno) držanje, a često su prisutni i kombinovani oblici. Posturalni poremećaji dalje mogu značajno uticati na kvalitet života pacijenta, izazivajući bol, ograničenu pokretljivost, pa i estetske probleme.

U poslednjih nekoliko decenija, medicina je prošla kroz značajne promene zahvaljujući tehnološkom napretku, a jedna od najvažnijih inovacija u medicinskoj dijagnostici je skanimetrija. Ova napredna metoda omogućava detaljno snimanje i analizu koštanih struktura u telu, pružajući lekarima značajne informacije za postavljanje tačnih dijagnoza i planiranje efikasnog lečenja. Skanimetrija predstavlja rendgenski pregled kičmenog stuba, nakon kog se na samom snimku izvode merenja po regijama, odnosno merenja vratnog, grudnog, slabinskog, krsnog i repnog dela, zajedno sa karlicom i kukovima, u dva pravca, od napred ka nazad, kao i bočni pravac.

Snimanje izvodi strukovni medicinski radiolog, koji je prisutan tokom procesa i pruža odgovore na sva pitanja, a osim toga i priprema pacijenta za snimanje. Sama priprema ne zahteva mnogo vremena i posebne aktivnosti, dok je pre samog snimanja neophodno da pacijenti skinu sa sebe određene predmete koji mogu ometati prodiranje X zraka, poput nakita. Ono što razlikuje ovu metodu od klasičnog snimanja rendgen aparatom jesu LLI (Long Lenght Imaging) kasete, koje omogućavaju da se iz jednog, odnosno dva snimka (iz oba pravca) dobije snimak celog kičmenog stuba zajedno sa karlicom, dok bi kod klasičnog snimanja za to bilo potrebno najmanje četiri snimka u dva pravca, što bi izložilo pacijente većoj dozi zračenja. Takođe, na ovaj način dobija se pregledniji pristup RTG snimku koji obuhvata celu dužinu kičme i pruža mogućnost bolje dijagnostike, nego otvaranje nekoliko različitih snimaka.

Strukovni radiolog nakon snimanja pacijenta obavavlja tražena merenja, u
koja spadaju Cobb-ov ugao, Lippman-Cobb-ov ugao, udaljenost centralnog dela
pršljena (proccessus sipinosus vertebrae) od sagitalne ravni, kao i stepen tilta karlice
i razliku u visini zglobova kuka. Cobb-ov ugao meri krivljenje kičme u sagitalnoj i frontalnoj ravni. Što je ugao veći, i deformitet je izraženiji.

Pomenuta merenja pomažu fizijatru u postavljanju dijagnoze, ali i
fizioterapeutu prilikom izvođenja metode Schroth, za koju je ovo merenje neophodno, kako
za sam početak, tako i za praćenje stanja tokom procesa lečenja.

Samo snimanje traje nekoliko minuta, dok je za obradu snimka i merenje potrebno oko 20 minuta, nakon čega pacijent dobija snimke i mere na CD-u.

Aparat kojim se izvodi snimanje je digitalni, najnovije tehnologije, stoga je i zračenje minimalno i potpuno bezbedno, kako za odrasle tako i za decu, približno zračenju tokom jednog avionskog leta.

Skanimetrija igra ključnu ulogu u dijagnostici i lečenju posturalnih poremećaja na nekoliko načina:

  • Precizna dijagnostika: Skanimetrija omogućava detaljnu analizu kičme i mišično-koštanog sistema, pružajući precizne informacije o stepenu i vrsti deformacije.
  • Praćenje progresije:  Skanimetrija omogućava lekarima da prate progresiju posturalnih poremećaja tokom vremena. Ovo je posebno važno kod dece i adolescenata, kod kojih se deformacije mogu pogoršati tokom perioda rasta.
  • Planiranje terapije: Informacije dobijene skanimetrijom su od suštinskog značaja za planiranje adekvatne terapije. Na osnovu analize snimka, lekari mogu preporučiti fizioterapiju, nošenje ortopedskih pomagala ili, u ozbiljnijim slučajevima, hiruršku intervenciju.
  • Evaluacija rezultata: Nakon sprovedene terapije ili hirurškog zahvata, skanimetrija omogućava procenu rezultata lečenja. Lekari mogu proceniti uspešnost zahvata i doneti odluke o daljim koracima u lečenju i rehabilitaciji.

Skanimetrija može biti potrebna različitim grupama pacijenata, zavisno od njihovih specifičnih zdravstvenih problema i simptoma, a posebno pacijentima sa posturalnim poremećajima, kao što su skolioza (bočno iskrivljenje kičme), kifoza (prekomerno zakrivljenje gornjeg dela leđa), i lordoza (prekomerno zakrivljenje donjeg dela leđa), mogu izazvati bol, nelagodnost, i funkcionalne probleme. Skanimetrija omogućava preciznu procenu ovih deformacija, merenje ugla iskrivljenja i praćenje progresije poremećaja.

Skanimetrija će nastaviti da igra ključnu ulogu u unapređenju medicinske dijagnostike i lečenja, pružajući pacijentima bolje ishode i kvalitetniji život. Kako tehnologija nastavlja da napreduje, možemo očekivati još veće poboljšanje u preciznosti, brzini i efikasnosti skanimetrijskih metoda, što će dodatno unaprediti medicinsku praksu i poboljšati zdravlje pacijenata.